openlaw.pl
polskie prawo online
tu byłem: ArbeitslosengeldBeiArbeitsunfaehigkeit
 Tematy:
  Komparatystyka Prawa
 postępowanie cywilne
  Postepowanie Karne
  Postepowanie Sadowoadmini...
 prawo cywilne
 prawo energetyczne
 prawo europejskie
 prawo gospodarcze
 prawo karne
  Prawo Kolizyjne
  Prawo Konstytucyjne
  Prawo Obce
 prawo pracy
 prawo prywatne międzynarod...
 prawo publiczne
  Prawo Socjalne
 prawo spółek
 teoria prawa
 Informacje:
 akty prawne
 artykuły
 dokumenty
 glosy
  Interpretacje Podatkowe
 kazusy
 komentarze
 leksykon openlaw.pl
 literatura
 mind-mapy
 opinie prawne
 orzecznictwo
 recenzje
 samorządy prawnicze
 schematy
 skróty
 skrypty
 wzory
 Adresaci:
 autor
  Grenzgaenger
 klient
  Radca Prawny
 student
 użytkownik
 wierzyciel

Arbeitslosengeld bei Arbeitsunfähigkeit - Nahtlosigkeits-Arbeitslosengeld

zasiłek dla bezrobotnych, którzy utracili zdolność do pracy

A. Uwagi ogólne
Omawiany tutaj zasiłek przysługuje osobom, które nie odzyskały zdolności do pracy w czasie choroby.
Podstawą prawną jest § 145 SGB III.

B. Przesłanki uzyskania zasiłku (Nahtlosigkeits-Arbeitslosengeld)
Uzyskanie tego zasiłku jest uzależnione od następujących przesłanek:
  1. niezdolność do pracy,
  2. bezrobocie albo niemożność wykonywania pracy na skutek niezdolności przez okres co najmniej 6 miesięcy,
  3. upływ okresów niezbędnych do uzyskania świadczenia,
  4. zgłoszenie wniosku do ubezpieczenia rentowego z uwagi na zmniejszenie dochodów albo na rehabilitację zawodową,
  5. miejsce zamieszkania w Niemczech.

1. Niezdolność do pracy
Ta przesłanka jest spełniona nie tylko wówczas, gdy zachodzi całkowita niezdolność do pracy, ale także gdy prognozuj się, że pracownik będzie przez najbliższe 6 miesięcy niezdolny do wykonywania pracy przez dłużej niż 15 godzin w tygodniu (3h/dzień).

2. Miejsce zamieszkania w Niemczech
Die Vorschriften des SGB III gelten nur für Personen, die ihren Wohnsitz oder gewöhnlichen Aufenthalt im Inland haben (zasada terytorialności - Territorialitätsprinzip, por. § 30 Abs. 1 SGB I; § 3 SGB IV.
W zasadzie tylko osoby mające miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu w Niemczech mają prawo do uzyskania zasiłków.

Przepisy kolizyjne UE (rozp. 883/2004) dotyczące świadczeń w razie choroby (art. 17 i nast. rozp. 883/2004) odnoszą się wyłącznie do świadczeń rzeczowych. Tymczasem zasiłek, o którym jest tu mowa, ma charakter świadczenia pieniężnego w rozumieniu orzeczenia TSUE w sprawie C-160/96 (Molenaar), Zb. orz. 1998, I-843, nb. 31. Zasiłek ma bowiem na celu zastąpienie utraty wynagrodzenia ("Geldleistungen" [sind] im wesentlichen die Leistungen deckt, die dazu bestimmt sind, den Verdienstausfall des kranken Arbeitnehmers auszugleichen"). Stąd nie jest możliwe zastosowanie tych reguł kolizyjnych do zasiłku Nahtlosigkeits-Arbeitslosengeld.

Art. 65 rozp. 883/2004
1. Bezrobotny częściowo lub w pewnych odstępach czasu, który, w okresie swojego ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek miał miejsce zamieszkania w innym Państwie Członkowskim niż właściwe Państwo Członkowskie, pozostaje w dyspozycji urzędów zatrudnienia właściwego Państwa Członkowskiego. Korzysta on ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem właściwego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby zamieszkiwał na terytorium tego państwa. Świadczenia te udzielane są przez instytucję właściwego Państwa Członkowskiego.
Art. 65 rozp. 883/2004 pozwala na pobieranie świadczeń przez osoby bezrobotne nawet zamieszkałe za granicą, o ile mamy do czynienia z bezrobociem częściowym lub w pewnych odstępach czasu. Określenie rodzaju bezrobocia (częściowe lub całkowite) zależy od stwierdzenia utrzymywania lub braku jakiegokolwiek umownego stosunku pracy między stronami, a nie od długości okresu ewentualnego czasowego zawieszenia wykonywania pracy przez pracownika (DECYZJA NR U3 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu pojęcia „bezrobocie częściowe” mającego zastosowanie do osób bezrobotnych, o których mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004, Dz.U. C 106 z 24.4.2010, str. 45-46).
Sytuacja uprawniająca do zasiłku Nahtlosigkeits-Arbeitslosengeld polega z kolei na częściowym albo tylko czasowym bezrobociu. Stosunek pracy nadal bowiem istnieje, a tylko praca nie może być wykonywana z uwagi na brak zdolności do pracy (przez więcej niż 15 h w tygodniu - § 145 ust. 1 SGB III.). Wydaje się zatem, że mamy do czynienia z przypadkiem częściowego bezrobocia w rozumieniu art. 65 ust. 1 rozp. 883/2004. W decyzji stwierdzono bowiem, że pracownika, który pozostaje zatrudniony przez przedsiębiorstwo w państwie członkowskim innym, niż państwo na terytorium którego zamieszkuje, i wykonywanie pracy przez którego zostaje zawieszone, przy czym w każdej chwili może on powrócić na swoje stanowisko pracy, uważa się za częściowo bezrobotnego, a odpowiednie świadczenia są udzielane przez instytucję właściwą państwa członkowskiego miejsca zatrudnienia, zgodnie z art. 65 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia (pkt 3 decyzji U3).
Zatem, powołując się na art. 65 ust. 1 rozporządzenia, obywatel polski, zamieszkały w Polsce ale pracujący dotychczas w Niemczech (zwłaszcza pracownik przygraniczny), może uzyskać świadczenie z tytułu niezdolności do pracy z niemieckiego urzędu pracy, tak jak gdyby mieszkał w Niemczech.
Zob. jeszcze wyrok TSUE z dnia 11 września 2008 r. w sprawie C‑228/07 [Petersen], ECLI:EU:C:2008:494


C. Procedura uzyskania świadczenia
(...)

D. Wysokość zasiłku i okres pobierania zasiłku
(...)


CategoryHKP CategoryPrawoSocjalneNiemieckie CategoryGrenzgaenger
 

brak komentarzy do strony. [dodaj komentarz]

informacja prawna  |  regulamin  |  korzystanie z treści wyłącznie w oparciu o licencję openlaw.pl ©
Strona zosta�a wygenerowana w 0.1579 sekund