openlaw.pl
polskie prawo online
wybrany dokument: EnergetykaNiemcyAktyPrawne
tu byłem: EnergetykaNiemcyAktyPrawne
 Tematy:
  Komparatystyka Prawa
 postępowanie cywilne
  Postepowanie Karne
  Postepowanie Sadowoadmini...
 prawo cywilne
 prawo energetyczne
 prawo europejskie
 prawo gospodarcze
 prawo karne
  Prawo Kolizyjne
  Prawo Konstytucyjne
  Prawo Obce
 prawo pracy
 prawo prywatne międzynarod...
 prawo publiczne
  Prawo Socjalne
 prawo spółek
 teoria prawa
 Informacje:
 akty prawne
 artykuły
 dokumenty
 glosy
  Interpretacje Podatkowe
 kazusy
 komentarze
 leksykon openlaw.pl
 literatura
 mind-mapy
 opinie prawne
 orzecznictwo
 recenzje
 samorządy prawnicze
 schematy
 skróty
 skrypty
 wzory
 Adresaci:
 autor
  Grenzgaenger
 klient
  Radca Prawny
 student
 użytkownik
 wierzyciel

Podstawowe akty prawne niemieckiego prawa energetycznego

zbiór podstaw działalności przedsiębiorstw energetycznych w Niemczech

Niemieckie prawo energetyczne jest przedmiotem regulacji szeregu ustaw i aktów wykonawczych. Podstawowym aktem prawnym stanowiącym niejako konstytucję niemieckiego prawa energetycznego (podobnie, jak w chwili obecnej ustawa prawo energetyczne w Polsce) jest ustawa o zaopatrzeniu w energię elektryczną i gaz z 2005 roku, w skrócie nazywana ustawą o energetyce (niem.: Energiewirtschaftsgesetz, ustawa z dnia 7 lipca 2005 r., BGBl. I s. 1970, 3621; z późniejszymi zmianami, ostatnia zmiana: 16 stycznia 2012 r., BGBl. I s. 74). Jednak ustawa o energetyce nie jest jedynym aktem prawnym regulującym rynki energii w Niemczech. Dlatego poniżej zebrane zostały podstawowe akty prawne istotne dla zrozumienia funkcjonowania niemieckiej regulacji w tym zakresie wraz z krótkim opisem celów i treści danych aktów prawnych.

A. Ustawa o energetyce
Ustawa o energetyce (EnWG) jest podstawowym aktem prawnym w Niemczech dotyczącym energetyki. Jego zakres obowiązywania obejmuje jednak wyłącznie zaopatrzenie w gaz i energię elektryczną przy pomocy infrastruktury sieciowej. Wyjątki od stosowania tej ustawy zawarte w szczególności w § 110 EnWG pokazują, iż ustawa w pierwszej kolejności ma na celu regulację ogólnodostępnych sieci energetycznych (energii elektrycznej i gazu) - nie ma natomiast zastosowania wobec sieci dedykowanych, używanych do zaopatrzenia pojedynczych klientów.

Ustawa reguluje ustrój i funkcjonowanie rynku energii ze szczególnym naciskiem na infrastrukturalne elementy tego rynku. Zgodnie z założeniami prawa europejskiego w zakresie energetyki niemieckie prawo dąży do stworzenia sprawnego rynku energii - elementy infrastruktury stanowiące monopole naturalne podlegają ścisłej regulacji ustawowej. Stąd też adresatem przepisów jest bardzo często operator sieci (elektroenergetycznej lub gazowej):
  • §§ 6 - 10 EnWG regulują zasadę rozdziału operatora sieci od dostawcy, sprzedawcy czy wytwórcy energii (tzw. unbundling),
  • wg §§ 17 i nast. EnWG jest on zobowiązany do przyłączenia zainteresowanych podmiotów do sieci,
  • § 20 EnWG statuuje zasadę TPA, czyli dostępu do sieci i korzystania z niej przez odbiorców i dostawców energii niezależnych od operatora,
  • w §§ 21a i nast. EnWG zawarte są w różnych miejscach (rozwinięte w aktach wykonawczych) zapisy o regulacji wysokości opłat za korzystanie z sieci,
  • §§ 36 i nast. EnWG regulują zasady dostarczania energii do odbiorców ze szczególnym uwzględnieniem dostawcy z urzędu i odbiorców w tzw. gospodarstwach domowych lub małych podmiotów gospodarczych.
W pozostałym zakresie ustawa reguluje kwestie instytucjonalne, kompetencje odpowiednich organów nadzoru publicznoprawnego, procedury i szereg innych kwestii.

B. Rozporządzenia wykonawcze w zakresie regulacji sieci
Ramy regulacyjne ustawy o energetyce są w niemieckim prawie wypełnione i doprecyzowane szeregiem aktów wykonawczych. Najważniejsze z nich wymieniono poniżej wraz z krótkim opisem ich znaczenia i zakresu regulacji.

1. Rozporządzenia o przyłączeniu do sieci
Rozporządzenia o przyłączeniu do sieci niskiego napięcia (energia elektryczna) oraz niskiego ciśnienia (gaz) regulują zasady podłączania podmiotów do sieci publicznej - w szczególności warunki, po których spełnieniu operator sieci musi dany podmiot na żądanie podłączyć do sieci. Przepisy te stanowią doprecyzowanie zapisów §§ 17 i nast. EnWG.

2. Rozporządzenia o regułach dostępu do sieci
W rozporządzeniach o dostępie do sieci elektroenergetycznej i gazowej (StromNZV oraz GasNZV) uregulowana zostały - w wyniku liberalizacji rynku energii konieczne - zasady współpracy dostawców energii, odbiorców oraz operatora sieci. Rozporządzenia te precyzują zatem przede wszystkim zakres i treść zasady TPA (third party access). Rozporządzenia regulują prawne aspekty bilansowania energii w sieci, koniecznych stosunków prawnych między uczestnikami rynku itd. Przepisy ww. rozporządzeń należy rozumieć w kontekście § 20 EnWG.

3. Rozporządzenia o kalkulacji opłat za korzystanie z sieci
Dla operatora sieci oraz dla podmiotów korzystających z usług operatora bardzo istotna jest wysokość opłat za korzystanie z sieci. Opłaty te zazwyczaj ponosi sprzedawca energii, który refinansuje je z opłat za dostarczoną energię, jednak również odbiorca (z reguły tylko przemysłowy) może uregulować należność za korzystanie z sieci bezpośrednio z operatorem sieci. Wysokość opłat jest ściśle uregulowana, jednak zupełnie odmiennie, niż jest to w chwili obecnej w Polsce. O ile początkowo (po wejściu EnWG w życie w roku 2005) opłaty sieciowe kalkulowane były w oparciu o formułę kosztową (w oparciu o rozporządzenia o opłatach za dostęp do sieci - StromNEV oraz GasNEV), tak obecnie przepisy te stanowią jedynie prawną podstawę do wyliczania bazy kosztowej - wysokość opłat ustalana jest jednak w oparciu o tzw. regulację bodźcową, która nakazuje "równanie" wszystkich operatorów sieci do "najlepszego". Reguły ustalania indywidualnych wytycznych efektywnościowych zawiera rozporządzenie o regulacji bodźcowej, czyli ARegV.

4. Rozporządzenia o zaopatrzeniu w energię odbiorców indywidualnych
Stosunki prawne między sprzedawcą energii a jej odbiorcą nie są uregulowane w EnWG tak szczegółowo, jak ma to miejsce w zakresie wszelkich stosunków prawnych z operatorem sieci. Wynika to z faktu, iż operator sieci jako monopolista naturalny jest podstawą funkcjonowania w pozostałych zakresach sektora energetycznego rynku - wytwarzanie energii elektrycznej, pozyskiwania/import gazu czy ich sprzedaż mają odbywać się na zasadach rynkowych. W zakresie dostarczania energii do odbiorcy podstawowym mechanizmem regulacyjnym ma być zatem wolny rynek. Jednak w zakresie dostaw energii do odbiorców indywidualnych (gospodarstwa domowe czy drobni przedsiębiorcy) pewne podstawowe obowiązki dostawców energii zostały przewidziane w ustawie (§§ 36 i nast. EnWG). Szczegóły w tym zakresie regulują rozporządzenia o zaopatrzeniu w energię odbiorców indywidualnych (StromGVV w zakresie energii elektrycznej, GasGVV w zakresie gazu).
Rozporządzenia te mają za zadanie doprecyzowanie obowiązków dostawcy (w polskim prawie określanego mianem tzw. sprzedawcy z urzędu), który jest odpowiedzialny za dostarczanie energii w wypadku, gdy odbiorca nie zdecyduje się na wyszukanie swojego dostawcy na rynku i po prostu korzysta z energii w swoim lokalu.

C. Regulacja preferencji szczególnych źródeł energii
W prawie niemieckim już od wielu lat szczególne miejsce zajmują przepisy przewidujące preferencje dla szczególnych technologii pozyskiwania energii. Są to mechanizmy dotyczące energii ze źródeł odnawialnych oraz wytwarzania energii elektrycznej w skojarzeniu z ciepłem.

1. Ustawa o preferowaniu energii odnawialnej
Aktualna ustawa o preferowaniu energii odnawialnej (EEG) obowiązująca od 2009 roku to kolejna już wersja tej ustawy uwzględniająca najnowsze cele UE w zakresie przechodzenia na odnawialne źródła energii. Ustawa ta reguluje mechanizmy wspierające inwestorów i operatorów urządzeń do pozyskiwania energii z odnawialnych źródeł. Więcej na ten temat w artykule o regulacji odnawialnych źródeł energii w Niemczech.

2. Ustawa o zachowaniu, modernizacji i rozbudowie kogeneracji
Prawo niemieckie przewiduje również preferencje dla wytwarzania energii elektrycznej w skojarzeniu z wykorzystaniem ciepła. System preferencji - co do zasady podobny do tego stosowanego wobec energii odnawialnej - został uregulowany również poza podstawowym aktem prawnym energetyki - ustawie o energetyce - w ustawie o zachowaniu, modernizacji i rozbudowie kogeneracji z 2002 roku.

D. Ciepłownictwo
Zaopatrzenie w ciepło systemowe - podobnie jak i inne metody ogrzewania lokali, takie jak olej opałowy, skroplony gaz, węgiel, pelety itd. - nie jest w Niemczech co do zasady regulowane. Poza pewnym wpływem na ciepłownictwo wspomnianej już wyżej ustawy o wspieraniu kogeneracji istnieje jednak rozporządzenie ograniczające swobodę kształtowania umów między sprzedawcą ciepła a jego odbiorcą: AVBFernwärmeV. Rozporządzenie to obejmuje w zakresie zaopatrzenia w ciepło systemowe funkcję taką, jak rozporządzenia StromGVV i GasGVV w zakresie energii elektrycznej i gazu.

E. Prawo europejskie
Oczywiście również w Niemczech elementem obowiązującego porządku prawnego są przepisy UE wytyczające ramowe warunki funkcjonowania europejskich rynków energii. Dlatego też analiza niemieckiego prawa energetycznego nie jest możliwa bez uwzględnienia aktów normatywnych UE, czyli w pierwszej kolejności aktualnych dyrektyw pakietu rynku wewnętrznego:
  • dyrektywy o rynku wewnętrznym energii elektrycznej z dnia 13. 07. 2009 2009/72/WE
  • dyrektywy o rynku wewnętrznym gazu z dnia 13. 07. 2009 2009/73/WE
 

brak komentarzy do strony. [dodaj komentarz]

informacja prawna  |  regulamin  |  korzystanie z treści wyłącznie w oparciu o licencję openlaw.pl ©
Strona zosta�a wygenerowana w 0.0820 sekund