openlaw.pl
polskie prawo online
wybrany dokument: KazusPrawoSasiedzkie5
tu byłem: KazusPrawoSasiedzkie5
 Tematy:
  Komparatystyka Prawa
 postępowanie cywilne
  Postepowanie Karne
  Postepowanie Sadowoadmini...
 prawo cywilne
 prawo energetyczne
 prawo europejskie
 prawo gospodarcze
 prawo karne
  Prawo Kolizyjne
  Prawo Konstytucyjne
  Prawo Obce
 prawo pracy
 prawo prywatne międzynarod...
 prawo publiczne
  Prawo Socjalne
 prawo spółek
 teoria prawa
 Informacje:
 akty prawne
 artykuły
 dokumenty
 glosy
  Interpretacje Podatkowe
 kazusy
 komentarze
 leksykon openlaw.pl
 literatura
 mind-mapy
 opinie prawne
 orzecznictwo
 recenzje
 samorządy prawnicze
 schematy
 skróty
 skrypty
 wzory
 Adresaci:
 autor
  Grenzgaenger
 klient
  Radca Prawny
 student
 użytkownik
 wierzyciel

Kazus nr 5 z zakresu prawa sąsiedzkiego

kazus dot. art. 222 KC
art. 222 KC
§ 1. Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
§ 2. Przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, przysługuje właścicielowi roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń.
i art. 144 KC
art. 144 KC
Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.

A. Stan faktyczny
K prowadzi na swojej prywatnej posesji zakład kowalski. Jego posesja znajduje się na osiedlu, na którym dopuszczono w planie zagospodarowania przestrzennego jedynie działalność produkcyjną o niewielkim stopniu uciążliwości. K nie posiada żadnego pozwolenia na prowadzenie zakładu.
Gdy K dokonuje niektórych prac na zewnątrz bądź przy otwartych drzwiach swojego warsztatu, po całej okolicy słychać hałas kucia żelaza. S, właściciel nieruchomości położonej na tym osiedlu, choć nie przylegającej bezpośrednio do nieruchomości K, zastanawia się, jak ograniczyć hałas z nieruchomości K.
1. Jakie roszczenie mógłby mieć S przeciwko K?
2. Czy ocena powyższej sytuacji zmieniłaby się, gdyby K miał pozwolenie na prowadzenie działalności?

B. Odpowiedź na pytanie 1
Zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14.5.2002, V CKN 1021/00, niepubl. (LEX 55512):
"Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Korzystanie przez właściciela ze swojej nieruchomości może łączyć się z pewnymi niedogodnościami odczuwanymi przez właścicieli nieruchomości sąsiednich. Negatywne oddziaływania mające swoje źródło w działaniach podejmowanych przez właściciela na terenie nieruchomości stanowiącej przedmiot jego własności określane są mianem immisji pośrednich i - co do zasady - właściciele nieruchomości sąsiednich mają obowiązek znosić takie oddziaływania. W określonych jednak sytuacjach immisje pośrednie nabierają charakteru niedozwolonego i właścicielom nieruchomości sąsiednich służy roszczenie typu negatoryjnego wynikające z art. 222 § 2 KC
art. 222 KC
§ 1. Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
§ 2. Przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, przysługuje właścicielowi roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń.
w zw. z art. 144 KC
art. 144 KC
Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.
. Udzielenie ochrony właścicielowi nieruchomości sąsiedniej uzależnione jest przy tym od oceny, czy negatywne oddziaływania pozostają w granicach przeciętnej miary, która ustalana jest z uwzględnieniem społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych (art. 144 KC
art. 144 KC
Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.
). Trafnie przy tym wskazał Sąd drugiej instancji, że dopuszczalna miara zakłóceń ustalana jest przy zastosowaniu kryteriów obiektywnych, a istniejące normy administracyjne dopuszczalnych zakłóceń w postaci np. emisji hałasu mają znaczenie pomocnicze. Z jednej bowiem strony przekroczenie takich norm z zasady stanowi także przekroczenie "przeciętnej miary" wynikającej ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych, z drugiej jednak zakłócenia pozostające w granicach norm administracyjnych mogą wskazaną "przeciętną miarę" przekraczać.
W rozpoznawanej sprawie oba Sądy orzekające ustaliły, że przeciętna (dopuszczalna) miara zakłóceń wynikających z prowadzenia przez pozwanego zakładu ślusarskiego została przekroczona. Różnice wystąpiły jedynie w odniesieniu do rozmiarów tego przekroczenia: Sąd pierwszej instancji przyjął, że źródłem takich zakłóceń jest w ogóle prowadzenie przez pozwanego zakładu; Sąd drugiej instancji zaś uznał, że niedopuszczalne zakłócenia mają miejsce jedynie przy prowadzeniu określonych rodzajów prac (cięcie i szlifowanie blach) i w określonych okolicznościach (otwarte drzwi pomieszczeń).
W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, który nie został zakwestionowany przez skarżącego, podstawowym problemem nie jest zatem sam fakt przekroczenia dopuszczalnej miary immisji pośrednich, których źródło stanowi prowadzona przez pozwanego działalność gospodarcza, ale rodzaj środków, które mają doprowadzić do przywrócenia stanu zgodnego z prawem.
Zgodnie z powszechnie przyjętym stanowiskiem, treść art. 144 KC
art. 144 KC
Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.
w zw. z art. 222 § 2 KC
art. 222 KC
§ 1. Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
§ 2. Przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, przysługuje właścicielowi roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń.
pozwala na nałożenie na właściciela nieruchomości, z której pochodzą negatywne oddziaływania, nie tylko obowiązku całkowitego zaprzestania działań stanowiących źródło immisji, ale także nałożenia na niego takich obowiązków, które doprowadzą do "powrotu" zakłóceń w granice przeciętnej miary, a więc dozwolonego negatywnego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie. Podzielić bowiem należy co do zasady stanowisko Sądu drugiej instancji, zgodnie z którym nie jest możliwe zakazanie pozwanemu prowadzenia działalności gospodarczej (zakładu ślusarskiego). Jak bowiem wynika z poczynionych ustaleń w okolicy, w której położone są nieruchomości stron, dopuszczona została działalność produkcyjna o niewielkim stopniu uciążliwości. Jednak otwarta pozostaje kwestia nałożenia na pozwanego innych jeszcze, niż uczynił to Sąd Apelacyjny, obowiązków pozwalających na zminimalizowanie negatywnego oddziaływania na nieruchomość sąsiednią. Poza nakazem prowadzenia określonych prac w zamkniętych pomieszczeniach do rozważenia pozostaje np. zobowiązanie do ograniczenia czasu działania zakładu czy zainstalowania urządzeń wytłumiających hałas oraz inne zakłócenia, jak choćby odpowiednie ogrodzenie."

C. Odpowiedź na pytanie 2
W tym wypadku odpowiedź zależna jest od tego, jak skonstruowane jest pozwolenie administracyjne (Czachórski w: Radwański (red.) System prawa cywilnego. Tom III. Część 1, 1981, s. 535; KasprzykNP1988, s. 39).

1. Pozwolenie z ograniczeniami
Jeżeli pozwolono na prowadzenie działalności gospodarczej ale określony został jednocześnie pułap dopuszczalnych emisji, to żądanie zaprzestania naruszeń byłoby uzasadnione jedynie wówczas, gdyby zostały przekroczone normy zapisane w pozwoleniu. Orzeczenie sądu powszechnego mogłoby co najwyżej zobowiązywać K do ograniczenia hałasu do wskazanych w pozwoleniu pułapów. Natomiast nie byłoby dopuszczalne żądanie zaprzestania działalności, gdyż byłaby to ingerencja sądu powszechnego w sprawy zastrzeżone dla sądów administracyjnych.

2. Pozwolenia bez ograniczeń
Gdyby wydano pozwolenie bez ograniczeń, wówczas sąd może zobowiązać tylko do przywrócenia stanu, który byłby zgodny z prawem, tj. emisje musiałyby być ograniczone do wysokości przeciętnych oddziaływań na danym terenie. Także i tutaj zasądzone ograniczenia nie mogą prowadzić do likwidacji działalności, na którą wydane pozwolenie. Doszłoby bowiem do naruszenia granic właściwości sądów powszechnych i administracyjnych.


CategoryKazusyPrawoSasiedzkie CategoryKazusyRoszczenieNegatoryjne
 

brak komentarzy do strony. [dodaj komentarz]

informacja prawna  |  regulamin  |  korzystanie z treści wyłącznie w oparciu o licencję openlaw.pl ©
Strona zosta�a wygenerowana w 5.0946 sekund