openlaw.pl
polskie prawo online
wybrany dokument: PrawoWlasciweDlaPotracenia
tu byłem: PrawoWlasciweDlaPotracenia
 Tematy:
  Komparatystyka Prawa
 postępowanie cywilne
  Postepowanie Karne
  Postepowanie Sadowoadmini...
 prawo cywilne
 prawo energetyczne
 prawo europejskie
 prawo gospodarcze
 prawo karne
  Prawo Kolizyjne
  Prawo Konstytucyjne
  Prawo Obce
 prawo pracy
 prawo prywatne międzynarod...
 europejskie prawo koliz...
  Miedzynarodowe Postepo...
  Prawo Prywatne Miedzyn...
  Prawo Prywatne Miedzyn...
  Prawo Prywatne Miedzyn...
  Dabrowska M U67
  Nabycie Rzeczy Ruchome...
  Odpowiedzialnosc Cywil...
  Odpowiedzialnosc Cywil...
  Odpowiedzialnosc Cywil...
  Prawo Prywatne Miedzyn...
  Prawo Wlasciwe Dla Pot...
  Prawo Wlasciwe Dla Pot...
  Transgraniczne Nabywan...
  Zasiedzenie Ruchomosci
 prawo publiczne
  Prawo Socjalne
 prawo spółek
 teoria prawa
 Informacje:
 akty prawne
 artykuły
 dokumenty
 glosy
  Interpretacje Podatkowe
 kazusy
 komentarze
 leksykon openlaw.pl
 literatura
 mind-mapy
 opinie prawne
 orzecznictwo
 recenzje
 samorządy prawnicze
 schematy
 skróty
 skrypty
 wzory
 Adresaci:
 autor
  Grenzgaenger
 klient
  Radca Prawny
 student
 użytkownik
 wierzyciel

Prawo właściwe dla potrącenia wierzytelności

normy kolizyjne służące ustaleniu statutu dla potrącenia w stosunkach transgranicznych

Ustalając, jaki porządek prawny będzie właściwy dla potrącenia, należy rozróżnić czy chodzi o potrącenie umowne czy ustawowe.

A. Potrącenie umowne
Potrącenie umowne jest kontraktem, wobec czego podlega regułom kolizyjnym właściwym dla zobowiązań umownych. Do 16 grudnia 2009 r. normy kolizyjne wynikają więc z art. 25 i nast. ustawy PrPrywMiędzyn. Po tym dniu przepisy ustawy ustąpią pierwszeństwa przepisom RozpUERzymI. Prawem właściwym dla potrącenia umownego będzie wówczas prawo ustalone wg art. 3 RozpUERzymI
art. 3 RozpUERzymI
1. Umowa podlega prawu wybranemu przez strony. Wybór prawa jest dokonany wyraźnie lub w sposób jednoznaczny wynika z postanowień umowy lub okoliczności sprawy. Strony mogą dokonać wyboru prawa właściwego dla całej umowy lub tylko dla jej części.
2. Strony mogą w każdym czasie umówić się, że umowa podlega prawu innemu niż to, które dla tej umowy było uprzednio właściwe na podstawie wcześniejszego wyboru dokonanego zgodnie z niniejszym artykułem lub na podstawie innych przepisów niniejszego rozporządzenia. Zmiana prawa właściwego dokonana przez strony po zawarciu umowy nie narusza ważności umowy ze względu na formę w rozumieniu art. 11 ani praw osób trzecich.
3. W przypadku gdy wszystkie inne elementy stanu faktycznego w chwili dokonywania wyboru prawa właściwego są zlokalizowane w państwie innym niż państwo, którego prawo zostało wybrane, dokonany przez strony wybór nie narusza stosowania tych przepisów prawa tego innego państwa, których nie można wyłączyć w drodze umowy.
4. W przypadku gdy wszystkie inne elementy stanu faktycznego w chwili dokonywania wyboru prawa właściwego są zlokalizowane w jednym lub więcej państwach członkowskich, dokonany przez strony wybór prawa właściwego innego niż prawo państwa członkowskiego nie narusza stosowania przepisów prawa wspólnotowego, w odpowiednich przypadkach w kształcie, w jakim zostały one wdrożone w państwie członkowskim sądu, których nie można wyłączyć w drodze umowy.
5. Do oceny istnienia i ważności porozumienia stron w przedmiocie prawa właściwego stosuje się przepisy art. 10, 11 i 13.
lub art. 4 RozpUERzymI
art. 4 RozpUERzymI
1. W zakresie, w jakim nie dokonano wyboru prawa właściwego dla umowy zgodnie z art. 3 i bez uszczerbku dla art. 5–8, prawo właściwe dla umowy ustala się następująco:
a) umowa sprzedaży towarów podlega prawu państwu, w którym sprzedawca ma miejsce zwykłego pobytu;
b) umowa o świadczenie usług podlega prawu państwa, w którym usługodawca ma miejsce zwykłego pobytu;
c) umowa, której przedmiotem jest prawo rzeczowe na nieruchomości lub prawo do korzystania z nieruchomości, podlega prawu państwa, w którym nieruchomość jest położona;
d) niezależnie od lit. c), umowa dotycząca czasowego korzystania z nieruchomości na użytek własny, zawarta na okres nie dłuższy niż sześć kolejnych miesięcy, podlega prawu państwa, w którym oddający nieruchomość do korzystania ma miejsce zwykłego pobytu, pod warunkiem że biorący do korzystania jest osobą fizyczną i ma miejsce zwykłego pobytu w tym samym państwie;
e) umowa franczyzy podlega prawu państwa, w którym franczyzobiorca ma miejsce zwykłego pobytu;
f) umowa dystrybucji podlega prawu państwa, w którym dystrybutor ma miejsce zwykłego pobytu;
g) umowa sprzedaży towarów w drodze licytacji podlega prawu państwa, w którym odbywa się licytacja, jeżeli miejsce to można ustalić;
h) umowa zawarta w ramach wielostronnego systemu, który kojarzy lub ułatwia kojarzenie wielu transakcji kupna i sprzedaży instrumentów finansowych w rozumieniu definicji z art. 4 ust. 1 pkt 17 dyrektywy 2004/39/WE, zgodnie z regułami innymi niż uznaniowe, i który podlega jednemu prawu, podlega temu właśnie prawu.
2. Umowa, która nie jest objęta ust. 1 lub której składniki byłyby objęte zakresem więcej niż jednego z przypadków określonych w ust. 1 lit. a) h), podlega prawu państwa, w którym strona zobowiązana do spełnienia świadczenia charakterystycznego dla umowy ma miejsce zwykłego pobytu.
3. Jeżeli ze wszystkich okoliczności sprawy wyraźnie wynika, że umowa pozostaje w znacznie ściślejszym związku z państwem innym niż państwo wskazane w ust. 1 lub 2, stosuje się prawo tego innego państwa.
4. Jeżeli nie można ustalić prawa właściwego zgodnie z ust. 1 lub 2, umowa podlega prawu państwa, z którym wykazuje najściślejszy związek.
.

B. Potrącenie ustawowe (jednostronne)
W relacjach transgranicznych prawem właściwym dla potrącenia ustawowego (jednostronnego) jest prawo, które jest właściwe dla wierzytelności, przeciw której dokonywane jest potrącenie (art. 17 RozpUERzymI
art. 17 RozpUERzymI
Potrącenie, które nie zostało uzgodnione w drodze umowy stron, podlega prawu właściwemu dla wierzytelności, z której dokonywane jest potrącenie.
). Właściwym będzie więc prawo obowiązujące dla wierzytelności kompensowanej. Na potrzeby ustalenia prawa właściwego dla potrącenia w drodze jednostronnej czynności prawnej w rozporządzeniu Rzym I przyjęto więc koncepcję niemiecką, czyli zastosowanie statutu obligacyjnego wierzytelności, przeciwko której stosowane jest potrącenie (potrącanej wierzytelności; Staszczyk w: Fik/Staszczyk, Prawo właściwe dla zobowiązań umownych - rozporządzenie (WE) Nr 593/2008 (Rzym I). Komentarz, 2013, art. 17 uw. 4).
Statut dla tej wierzytelności ustala się stosownie do tego, z jakiego źródła wierzytelność ta wynika. Jeżeli źródłem zobowiązania, z którego wynika wierzytelność kompensowana jest zobowiązanie umowne, prawo właściwe ustalić należy wg norm kolizyjnych obowiązujących dla zobowiązań umownych (do 16 grudnia 2009 przepisy narodowe, od 17 grudnia 2009 - przepisy RozpUERzymI. W przypadku gdy wierzytelność wynika z deliktów, bezpodstawnego wzbogacenia, prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia, culpa in contrahendo, obowiązywać będą normy kolizyjne wynikające z RozpUERzymII. Rozwiązanie to ma na celu ochronę osoby, która nie dokonała potrącenia przy jednoczesnym ułatwieniu dokonywania kompensacji (zob. Wniosek Komisji z 15 grudnia 2005 r., KOM2005 (650) ost., str. 9).

C. Zakres statutu
Statut decyduje o dopuszczalności potrącenia (por. art. 505 KC
art. 505 KC
Nie mogą być umorzone przez potrącenie:
1) wierzytelności nie ulegające zajęciu;
2) wierzytelności o dostarczenie środków utrzymania;
3) wierzytelności wynikające z czynów niedozwolonych;
4) wierzytelności, co do których potrącenie jest wyłączone przez przepisy szczególne.
), jego przesłankach oraz skutkach.

CategoryRozporzadzenieRzymI CategoryPrawoPrywatneMiedzynarodowe CategoryPotracenieWierzytelnosci
 

brak komentarzy do strony. [dodaj komentarz]

informacja prawna  |  regulamin  |  korzystanie z treści wyłącznie w oparciu o licencję openlaw.pl ©
Strona zosta�a wygenerowana w 0.0644 sekund