openlaw.pl
polskie prawo online
tu byłem: SchematZaskarzalnoscRoszczeniaCywilnoprawnego
 Tematy:
  Komparatystyka Prawa
 postępowanie cywilne
  Postepowanie Karne
  Postepowanie Sadowoadmini...
 prawo cywilne
 prawo energetyczne
 prawo europejskie
 prawo gospodarcze
 prawo karne
  Prawo Kolizyjne
  Prawo Konstytucyjne
  Prawo Obce
 prawo pracy
 prawo prywatne międzynarod...
 prawo publiczne
  Prawo Socjalne
 prawo spółek
 teoria prawa
 Informacje:
 akty prawne
 artykuły
 dokumenty
 glosy
  Interpretacje Podatkowe
 kazusy
 komentarze
 leksykon openlaw.pl
 literatura
 mind-mapy
 opinie prawne
 orzecznictwo
 recenzje
 samorządy prawnicze
 schematy
 skróty
 skrypty
 wzory
 Adresaci:
 autor
  Grenzgaenger
 klient
  Radca Prawny
 student
 użytkownik
 wierzyciel

Schemat: Zaskarżalność (sensu largo) roszczenia

uwagi odnoszące się do ogólnej struktury roszczenia

miejsce w schemacie Taris(R)
Roszczenie jest zaskarżalne (egzekwowalne) jeżeli:
  1. nadeszła jego wymagalność,
  2. zobowiązanie nie ma charakteru naturalnego,
  3. brak jest zarzutów obezwładniających oraz
  4. brak jest podstaw dla zarzutu nadużycia prawa.
O samej zaskarżalności więcej w dokumencie "Zaskarżalność roszczenia cywilnoprawnego".

A. WYMAGALNOŚĆ ROSZCZENIA
Roszczenie jest zaskarżalne w pierwszym rzędzie wówczas, gdy jest wymagalne.
Wymagalność ma miejsce, gdy wierzyciel może domagać się spełnienia świadczenia a dłużnik jest zobowiązany je wykonać. Wymagalność roszczenia oznacza więc możność żądania zaspokojenia roszczenia po nadejściu terminu płatności lub po spełnieniu się warunku rozwiązującego (Piasecki [w:] K. Piasecki, Kodeks cywilny. Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz, Zakamycze, 2003, art. 120 nb. 1).
Ogólne reguły ustalania terminu wymagalności w przypadku zobowiązań umownych kreuje art. 455 KC
art. 455 KC
Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.
, który w pierwszym rzędzie odsyła do woli stron.

B. BRAK CHARAKTERU ZOBOWIĄZANIA NATURALNEGO
Zob. ZobowiazanieNaturalne

C. BRAK ZARZUTÓW OBEZWŁADNIAJĄCYCH
Roszczenie nie jest zaskarżalne wówczas, gdy dłużnik może wysunąć przeciw żądaniu wierzyciela zarzut. W tym wypadku chodzi o zarzuty obezwładniające

1. Zarzuty dylatoryjne
Zarzuty dylatoryjne powodują czasowe (przejściowe) obezwładnienie roszczenia. Tutaj zakwalifikować należy:
  • zarzut niewykonania świadczenia wzajemnego (art. 488 KC
    art. 488 KC
    § 1. Świadczenia będące przedmiotem zobowiązań z umów wzajemnych (świadczenia wzajemne) powinny być spełnione jednocześnie, chyba że z umowy, z ustawy albo z orzeczenia sądu lub decyzji innego właściwego organu wynika, iż jedna ze stron obowiązana jest do wcześniejszego świadczenia.
    § 2. Jeżeli świadczenia wzajemne powinny być spełnione jednocześnie, każda ze stron może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia, dopóki druga strona nie zaofiaruje świadczenia wzajemnego.
    ) oraz
  • zarzut prawa zatrzymania rzeczy (art. 461 KC
    art. 461 KC
    § 1. Zobowiązany do wydania cudzej rzeczy może ją zatrzymać aż do chwili zaspokojenia lub zabezpieczenia przysługujących mu roszczeń o zwrot nakładów na rzecz oraz roszczeń o naprawienie szkody przez rzecz wyrządzonej (prawo zatrzymania).
    § 2. Przepisu powyższego nie stosuje się, gdy obowiązek wydania rzeczy wynika z czynu niedozwolonego albo gdy chodzi o zwrot rzeczy wynajętych, wydzierżawionych lub użyczonych.
    § 3. (uchylony).
    , art. 496 KC
    art. 496 KC
    Jeżeli wskutek odstąpienia od umowy strony mają dokonać zwrotu świadczeń wzajemnych, każdej z nich przysługuje prawo zatrzymania, dopóki druga strona nie zaofiaruje zwrotu otrzymanego świadczenia albo nie zabezpieczy roszczenia o zwrot.
    i nast.).

2. Zarzuty peremptoryjne
Zarzut perempotoryjny powoduje trwałe obezwładnienie roszczenia. Najbardziej znanym zarzutem trwale obezwładniającym roszczenie jest zarzut przedawnienia.

3. BRAK ZARZUTU NADUŻYCIA PRAWA
Nie może być także dochodzone roszczenie, które stanowi nadużycie prawa podmiotowego w rozumieniu art. 5 KC
art. 5 KC
Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
. O przesłankach zarzutu z art. 5 KC
art. 5 KC
Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
czytaj więcej w dokumencie "Zarzut nadużycia prawa podmiotowego z art. 5 KC".

CategorySchematyPrawoCywilne
 

brak komentarzy do strony. [dodaj komentarz]

informacja prawna  |  regulamin  |  korzystanie z treści wyłącznie w oparciu o licencję openlaw.pl ©
Strona zosta�a wygenerowana w 0.0870 sekund